Millî bir CHP’ye doğru

Bayramda Diyarbakır’daydım. Hasan Paşa Hanı’nda iğne atsanız yere düşmez; Kadri Usta müşterilerine kahvaltı yetiştirmek için koşturuyor. Ulu Cami önünde otobüsler Türkiye’nin her yerinden gelen turistleri indiriyor. Sur içi kalabalık. Camiler sadece ziyaretçilerle değil vakit namazlarında saf saf cemaatle dolup taşıyor. On İki Gözlü Köprü’de, Dicle’nin kenarında, serinlemek için gelenler izdiham oluşturuyor. Her köşeden ciğer kebabı dumanları yükseliyor. Esnaf mutlu, Diyarbakırlı huzurlu.

Terörsüz Türkiye projesi Diyarbakır’ı kısa sürede adeta uçurmuş; bu daha başlangıç.

Terörsüz Türkiye’nin tek yansıması Diyarbakır değil elbette. ABD ve İsrail İran’ı vururken, silahlandırılmış PKK’nın karadan müdahale etmesi planlanıyordu; Türkiye bu planı bozdu. Hem plan hem de planın Cumhurbaşkanı Erdoğan tarafından bozulduğu İsrailli yetkililerce itiraf edildi.

Asıl etkiyi Suriye’de gördük: PKK, ABD ve İsrail’in desteğiyle Suriye kuzeyinde bir devlet ya da devletçik kurmak üzereyken, Türkiye’nin aklı, Suriye’nin kararlılığı, ama en çok da Terörsüz Türkiye projesi oradaki planı da çöpe attı.

Türkiye, Kürtlerin, dış müdahaleler yoluyla ve PKK eliyle kanlı maceralara girmesini engelledi. Rahmi Koç ve patron yalakalarının münasebetsiz çıkışlarına takılmayalım. Bölgemizde güzel gelişmeler de oluyor, muhabbet çoğalıyor, kardeşlik pekişiyor, bu da huzur olarak Diyarbakır sokaklarına yansıyor.

Şimdi sıra içerde farklı cepheleri güçlendirmekte…

Önceki gün, Yeni Şafak Genel Yayın Yönetmeni Hüseyin Likoğlu “Yeniden Yenikapı Ruhu” başlıklı önemli bir yazı kaleme aldı. Likoğlu, CHP’nin de, siyasetin de, Türkiye’nin de kurtuluşu, yeniden Yenikapı ruhuyla mümkündür” diyor.

CHP’deki ayrışma, iç cephenin güçlendirilmesi çabalarının ya da Terörsüz Türkiye projesinin bir devamı olarak görülebilir mi? Mümkündür.

Kemal Kılıçdaroğlu, 2010 yılında FETÖ’nün operasyonuyla CHP’ye genel başkan oldu. 2023 seçimlerine kadar da FETÖ’yle yol yürüdü. Bu tehlikeli yol arkadaşlığı Kılıçdaroğlu’na ya da CHP’ye fayda sağlamadı. Kılıçdaroğlu hatasını itiraf etti. CHP’de “arınmadan” bahsederken, hem FETÖ’cülerle hem de yolsuzluğa bulaşanlarla yollarını ayırmaktan bahsediyor.

Eğer Kılıçdaroğlu sözlerinde samimi ise, CHP safralarından kurtuluyor demektir. CHP, yolsuzluğa bulaşan, gayri meşru ilişkileri ayyuka çıkan, pavyon masalarından parti yönetmeye kalkışan safralarını temizliyor; ama daha da önemlisi, CHP, FETÖ eliyle partiye yapılan müdahaleleri kesip atıyor demektir.

Nihayetinde Türkiye, dış güçlerin maşası olmayan, Türkiye düşmanlarıyla iş tutmayan, ayakları bu topraklara basan, iç dinamiklerle hareket eden, millî bir muhalefet partisine kavuşabilir; hatta kavuşacak gibi görünüyor.

Bu, CHP’nin dönüşmesi anlamına gelmiyor, tam tersine CHP’nin özüne dönmesi, yüzünü içeriye çevirmesi anlamına geliyor. Zannedildiği gibi Cumhur İttifakı’nın işine yarayacak bir gelişme de değil bu. Bu, muhalefetin artık muhalefet yapacak olması demektir. Millî bir muhalefetin de alternatif olma imkânı büyüyecektir.

CHP’nin Kılıçdaroğlu eliyle millileştirilmesi, CHP kadar Alevi vatandaşların da, büyük oranda solun da dış müdahalelerden korunmasını, Türkiye’ye daha fazla tutunmasını sağlayacaktır.

Peki ya ayrışanlar? Onlar FETÖ desteğiyle, kaynağı belirsiz yolsuzluk paralarıyla, dışardan kendilerine verilen gazla siyaset yapabileceklerini umuyorlar ama terörsüz ve iç cephesi güçlenen Türkiye buna müsaade etmeyecek, marjinalleşecekler ve kaybolacaklardır.

Çok açık ki yeni bir Türkiye kuruluyor. Bu Türkiye’de Ekrem İmamoğlu, Özgür Özel, Ümit Özdağ, Cübbeli Ahmet, PKK, FETÖ ve benzerlerine at oynatma sahası olmayacak. İpi dışarda kuklalar tek tek tasfiye ediliyor. Kutuplaşmanın, ayrışmanın, gerilimin olmadığı, iktidarın daha çok denetlendiği, muhalefetin de sağlam muhalefet yaptığı bir Türkiye geliyor. Her ne olacaksa artık içerde olacak, iç dinamiklerle olacak.

İslam dünyasının 5’inci Harem-i Şerifi’ne sahip Diyarbakır’dan huzur ve umut fışkırıyor; bu huzur ve umut, Türkiye’nin tamamına yayılacak. Türkiye güzel ülke, çok daha güzelleşecek.