Ay Yıldız göndere çekilecek

Dünya üçüncüsü olduğunda, “Dünya şampiyonu olamadığımız için Türk halkından özür dileriz” diyen Şenol Güneş anlayışından, “Biz bitti demeden bitmez” diyen, Fatih Terim dirayetine paralel olarak bir yeni başarıyı daha tarihimize yazdık. Pivot santraforu yok diye mide bulantısına varacak rahatsızlığı bünyesinde hisseden Montella’nın teknik direktörlüğünde Avrupa şampiyonasını gözyaşları içinde bitiren Ay Yıldızlı Millilerin bu inadı ve inanmışlığı dünya kupası vizesinin en önemli belgesiydi.

Aslında konu 24 yıllık serüven değil, 24 yılın hazımsızlığı ve başaramamanın verdiği ezikliğin dışa vurumu. Bu ezikliği yaşayanların 24 yılda Türk futbolunun içinde bulunan kısır döngünün içinden çıkamamasının aczi devam ederken aslında acı veren en önemli gerçeğin; Milli takımın çoğunluğunun gurbetçi olduğu gerçeği ile yüzleşmeleri.

Villa muhabbetiyle işin şekline değiştirmeye çalışanların karakterli takım muhabbetine inat, kaptan Hakan Çalhanoğlu’nun Milli takımın bünyesini oluşturan geçmiş dönem Milli takım oyuncuları ile Amerika’ya gitmek istediklerini açıklaması geçmişte krize dönen jip muhabbetini günümüzde villa muhabbetine dönüştürmeden bitirdi.

Tarihin en karakterli oyuncu grubunu tüm zamanlara yayan Çalhanoğlu’nun basın toplantısında ki özgün açıklamaları gösterdi ki bizim çocukların istek ve arzusu bu dünya kupasına gidecekti ve dedikleri de oldu. Geçmiş dönemlerde Ay Yıldızlı forma ile mücadele eden oyuncuların en karakterli takım iddiasına söyleyecek bir şeyleri vardır diyerek maça dönersek; her hakkı ile Dünya kupasını hak eden bir takımımız vardı sahada. Alman disipliniyle bezenmiş kardeş ülke Kosova karşısında; kim nasıl oynadı, nasıl mücadele etti, neler kurtarıldı, neler kaçırıldı bir yana, Türk Milli takımın zaferi hepsinin önüne geçti ve Ay Yıldızlı bayrağımız dünyanın bu ucunda savaşla beslenen, dünyanın öbür ucunda şovla yaşayan ABD’ de tüm asaleti ve inancıyla göndere çekilecek.