Dolmabahçe’de ıslıkla alkış arasında

Beşiktaş - Alanyaspor maçı, skordan çok siyah-beyazlıların kronik sorunlarını bir kez daha yüzümüze vurdu. Tüpraş Stadı’nda 16 dakikada 2-0 geriye düşen bir Beşiktaş’tan söz ediyoruz. Sergen Yalçın’ın da dediği gibi Beşiktaş adına sezonun en kötü ilk 20 dakikası oynandı; sadece skor değil, tribün de psikoloji de o dakikalarda kaybedildi. Beşiktaş bu sezon iç sahada beşinci kez puan kaybı yaşarken, Dolmabahçe’nin artık eskisi kadar 'korkulan' bir deplasman olmaması en düşündürücü tablo.

Maçın bir diğer fotoğrafı tribünlerdi. Ersin Destanoğlu’na maç öncesi verilen destek, iki golün ardından protestoya, ikinci yarıda ise yeniden alkışa dönüştü. Bu gelgit, aslında Ersin’den çok Beşiktaş’ın ruh halini anlatıyor. Genç bir kalecinin böylesine sert dalgalanmalar yaşaması kolay değil. Sergen Yalçın’ın “Ersin gibi bir oyuncunun ön plana çıkmasını doğru bulmuyorum” sözleri de bu yüzden önemli. Sorun tek bir oyuncu değil.

İkinci yarıda ise başka bir Beşiktaş vardı. Baskı kuran, pozisyon bulan ama bitiremeyen bir takım… Orkun Kökçü’nün gollere devam etmesi, Hyeon-gyu Oh’un ilk maçında siftah yapması ve Olaitan'ın orta sahadaki direnci ve Murillo’nun sahneye çıkması, geleceğe dair küçük ama değerli notlar. Buna karşın VAR incelemeleri, oyunun uzun süre durması ve sadece 6 dakikalık uzatma, Beşiktaş cephesinde haklı bir serzenişe neden oldu. Topun oyunda kalma süresi meselesi, bu ligin değişmeyen yarası olmaya devam ediyor.

Sonuçta 2-2’lik beraberlik tabelada bir puan yazdırdı ama Beşiktaş için alarm zilleri hala çalıyor. Yeni transferler, yeniden yapılanma ve 'inşa' söylemi doğru olabilir; fakat Dolmabahçe’de maçlara bu kadar kötü başlamak, ne projeyle ne sabırla açıklanabilir. Beşiktaş’ın önce ilk 20 dakikayı kazanmayı öğrenmesi gerekiyor. Çünkü o dakikalar kaybedildiğinde, geri dönüş her zaman mümkün olmuyor.