Serdar Tuncer Yazıları – Serdar Tuncer Kimdir?

29.03.2026, Pazar
05:31

Serdar Tuncer

321 yazı listeleniyor

Gavur gibi düşünüp Müslüman gibi yaşamak

28 Mart 2026, Cumartesi

Bir Müslümanın hayata Müslümanca bakmasından daha doğal ne olabilir ki diye sorabilirdim size şayet bir Müslümanın hayata Müslümanca bakabilmesinin ne kadar zor olduğunu bilmeseydim. Doğaldır, zira insan inandığı yerden bakar hayata. Düşünür, yorumlar, değerlendirir, üretir, kazanır, harcar, şehir kurar, devlet yönetir; hâsılı yaşar. İnandığı gibi yaşar insan dediğin. Bu biraz da gayrı ihtiyârî gerçekleşir; kendiliğinden yani, ister istemez, tabii bir şekilde. Müslüman, seküler, modernist, ateist,

İllâ hû!

10 Mart 2026, Salı

Seven sevdiğine sevdiğini söylesin, buyrulmuş. Zira sevginin gıdası izhardır. Tuğrul Efendi’ye rahmet olsun, o böyle derdi. İzhar, açıklamak, ortaya çıkarmak, zahir etmek demek. Sevginin en ulvisinden en süflisine varana kadar her derecesinde sevilen sevenden sevildiğini duymak ister. Sevginin süflisi olur mu? Olur. Nefsin için seversin, ölçüleri hiç eyleyecek ahval içre seversin, sevgi süfli olur. Sahte bir mücevheri almak için harcanan para gibi, boşa gitmiştir ama yine de kıymeti vardır. Sevmelerin

Vakit eyyam vakti değil!

07 Mart 2026, Cumartesi

Akl-ı selîm vaktidir. Uluslararası hukukun, sözleşmelerin, ahlakın yerle bir edildiği günleri yaşıyoruz. Haydutluk belki de en ilkel zamanlarda bile insanlığa bu kadar galebe çalmamıştı. Modern Batı, en son Gazze ve Venezuela’da ayaklar altına aldığı kendi değerlerini bugün İran’da hunharca katletmeye devam ediyor. Ben yazıyı yazarken Trump’ın açıklamasını veriyordu televizyonlar: “İran’da lideri ben belirlerim!” Böylesi bir aymazlık tarihte görülmedi. Dünya sessiz. ABD haydutluğuna, İngiliz aklına,

Neyi bilmediğini de bilmez insan niye bilemediğini de

03 Mart 2026, Salı

İnsan nedir diye bir soran olsa sanırım bu sıralar tek bir cevap veririm: Bilmeyendir! Zübde-i âlemdir insan, eşref-i mahlûkattır, halifetullahtır, hayvan-ı nâtıktır, bir damla kan ve binlerce endişedir. Hepsine birden kabul ama insan bütün bunların ötesinde kelimenin tam ve en saf haliyle bilmeyendir. Kendini bilmeyendir, Rabbini bilmeyendir, âlemi bilmeyendir, kaderi bilmeyendir, ruhu bilmeyendir, nereden geldiğini ve nereye gideceğini bilmeyendir, haddini bilmeyendir. Bir kedinin, ağacın, yıldızın,

Laiklere insaflı bir yerden mektup

24 Şubat 2026, Salı

Sevgili laik kardeşim! Sana bu mektubu 5 Ramazan 1447 tarihinde birbirimizi belki biraz anlarız umuduyla yazıyorum. Kardeşim deyişim lafın gelişi değil. İnsanların ya yaratılışta eş ya da dinde kardeş olduğuna inanıyorum ben. İnanıyorsan laik olsan da kardeşimsin, inanmıyor ve laiksen aynı vatanda yaşıyor olmamız itibariyle kardeşim diyebilirim sana. Sevgili kardeşim. Ben geride kalan 200 yıl boyunca hep dayak yedim. Darağaçlarında sallandırıldım, susmasın diye can verdiğim ezanı senelerce Türkçe

Ramazan-ı Şerif’te müminin ahvali nice olmalı?

21 Şubat 2026, Cumartesi

1.Niyet mühim, hem de çok. Niyet ettim Allah rızası için oruç tutmaya. Bu asgarisi niyetin, olmazsa olmazı! Peşinden kalben şöylece niyaz eylense pek güzel olur: Ya Rabbi! Orucu sen emrettin, ben tutmaya gayret ediyorum ama acizim, bilmem, güç yetiremem. Peygamber Efendimiz başta olmak üzere sevdiğin kulların oruçlarını nasıl tutuyorsa bana da öylece oruç tutmayı nasip eyle. İmsaktan iftara kadar geçen vakitlerde razı olduğun kullarının hâli nasılsa benim hâlimi de onlar gibi eyle. Orucumun katında

Ramazan’ın ardından hüzünle

17 Şubat 2026, Salı

1447 Ramazan-ı Şerîfi aldı başını gidiyor, boynumuz bükük, mahzunuz, seneye kim öle kim kala! Gelişine sevinmek iman alametiydi ayların sultanının, sevinmiştik; gidişine mahzun olmak imana delalet ediyor ve şimdi hüznümüzün tarifi yok bizim. Ayrılık acısı canımızı çok yakmasın diye bir de bayram bırakıp gidiyor kutlu misafir. Gelişi de hediyelerle idi gidişi de, hay yaradana kurban olduğum! Nasıl mahzun olmayalım ki? Kalbimizi biraz daha hatırlar olmuştuk onun gelişiyle ve kalbimizin sahibini. Sahurlar

Kabine futbol ve ölüm

14 Şubat 2026, Cumartesi

Cenaze merasimleri, beklenmedik bir sonuçla biten futbol maçları ve kabinede yapılan Bakan değişiklikleri birkaç yönden birbirine çok benzer gibi gelir bana ve bu üç durumda da biraz istifham biraz da hayretle derim ki: İnsanoğlu çok garip yâhû! Gariptir insanoğlu. Kelimenin bütün tedâilerinin hakkını verircesine gariptir üstelik. Gurbettedir, uzaklardan gelmiştir, bilmediği bir diyardadır, gariptir. Görür, yaşar, şahit olur yine de zerre ibret almaz; anlaşılmazdır, ilginçtir, gariptir. Cenazeye

Bahar bir çiçekle gelir

10 Şubat 2026, Salı

İnsanız. Yaşananların farkındayız. Yumruklarımızı sıkarak Gazze’ye tanıklık ettik, dişlerimizi sıkarak Epstein Dosyasına. Gezi ihanetini de yaşadık, 15 Temmuz kahpeliğini de. Yalanın, yanlışın, ahlaksızlığın, üçkağıtçılığın, arsızlığın, hırsızlığın, namussuzluğun binbir türüne bazen uzaktan bazen yakından ama hep şahitlik ediyoruz. Bu böyle gitmez dediğimiz zamanlar oluyor. Dünyanın çivisi çıktı cümlesini daha sık ve daha bir anlayarak kuruyoruz şimdilerde. Bir şey yapmalı, diyoruz. Toy ama muzdarip

Yedi yıl önce yedi yıl sonra

07 Şubat 2026, Cumartesi

Sanatın hemen her sahasında vaziyetimiz aynı: eserlerimiz ya köksüz ve bizimle hiç bir irtibatı olmayan sözüm ona modern bir forma bürünüyor yahut biz olduğumuz köklü zamanların birebir kötü bir kopyasından müteşekkil gereksiz, kuru ve kaba bir taklide. Gelenekten beslenmeyen, bize has tasavvur çizgisine herhangi bir şekilde atıfta bulunmayan, asırların tecrübe ve birikimine sırt çeviren sanat eseri bizim değil, içinde biz yokuz. Ortaya bir şey çıkıyor nihayetinde ama ne bizim iyimizden haber veriyor