Ersin Çelik Yazıları – Ersin Çelik Kimdir?

09.02.2026, Pazartesi
16:00

Ersin Çelik

663 yazı listeleniyor

Garaj masallarından çok fazlası: Kör gecelerden kardan aydınlığa

09 فبراير 2026, الإثنين

Henüz 12-13 yaşlarında doğup büyüdüğü Sarıyer’de oyuncak uçaklar uçurmayla başlayan bir tutku, zamanla idealizme dönüşür. Çatılara düşen o kağıt uçaklar, komşuları kızdırıp, bezdirse de makinalar ve motorlar Karadeniz inadıyla yoğrulan küçük Özdemir’in hep ilgi alanındadır. Bozulmuş elektronik aletleri söküp parçalarından kendine radyo yapmaktan büyük keyif alır. Öyle ki on iki yaşlarında bu uğraşlarıyla ilgileneceği, alet edevatla dolu özel bir odası vardır. Başarılı bir talebedir ve Sarıyer’de

Korkunç annelik: ‘Çukur’a atılan çocuklar!

06 فبراير 2026, الجمعة

Bildiğimiz adı “keşfet” ama ben oraya başka bir isim veriyorum: Çukur! Düştün mü çıkması zor. Yukarı-aşağı kaydırmanın sınırsızlığıyla insanı içine alan, ilerliyormuş hissi vererek daha da derine çeken bir yer burası. Instagram ya da TikTok kullanan hemen herkesin saatlerce debelendiği, o sekmeden söz ediyorum. Oraya video “düşürmek” bir maharet. İnsanın düşmesi ise kaçınılmaz. Geçenlerde önüme bir video düştü. Bir anne var. Henüz emekleyen bebeğini yere, kameranın önüne yüzü koyun yatırıyor. Ardından

Epstein’in “Trans Çocuklar” planı: Türkiye’de neler oldu?

04 فبراير 2026, الأربعاء

Bazı cümleleri okurken yüreğiniz sıkışabilir, mideniz bulanabilir. Tüm dünyanın dehşetle takip ettiği Epstein ifşalarından ayıkladıklarım üzerinden yaptığım okuma beni dehşete düşürdü çünkü. Fakat şunu da ifade edeyim: Duygularımız, “Bu kadar alçalmış olamazlar” diyemeyecek kadar körelmiş olabilir. Önce, Epstein Adası ifşalarındaki pedofili vahşetine odaklanmamız gerekiyor. Belgeler artık pedofili, insan kaçakçılığı ve küçük yaştaki kız çocuklarına yönelik cinsel istismar suçlarını net olarak ortaya

Yıkımdan devlete, kaostan nizama: İsrail’in büyük korkusu

01 فبراير 2026, الأحد

Yanı başımızda bir devlet, ağır yıkıntıların, dumanı tüten enkazların arasından yeniden doğuyor. Suriye’den söz ediyorum. Sadece bir komşu ülke değil, her yönüyle canlı; acı verici, öğretici bir tarih ve sosyoloji laboratuvarı gibi önümüzde duruyor. Suriye’yi devrimden çok önce, sınır güvenliği, terör başlıkları, akrabalık bağlarımız ve insani yardımlar parantezinde konuşurduk. 2011 yılından sonra ise devrimin bütün sancılarını anbean hissettik. İç savaşı, göçü ve insani krizleri yalnızca televizyon

Bir artı bir çöküş: ‘Hayat’a dönebilir miyiz?

28 يناير 2026, الأربعاء

Büyükşehirde yaşıyoruz ama “birlikte” yaşamaktan mahrumuz. Kalabalığın ortasında yalnız, apartman boşluklarında sessiz, aynı şehirde kimsesiz ve birbirinden kopuk hayatlar… Bugün aileyi tartışırken kullandığımız dil de tam olarak buradan besleniyor. Ekonomiyi, konut fiyatlarını konuşuyoruz, doğurganlık oranlarını, bakım krizlerini, yaşlanan nüfusu masaya yatırıyoruz. Ancak bütün bu meseleler zincirinin ana halkası olan, “mekân” sorununu ele almıyoruz. Pazar günü bu köşede, Tophane-i Amire’de kurulan

Mahalleden, “hane”ye dönüşün durağı

25 يناير 2026, الأحد

Tophane’den ayrılırken zihnimde, biraz da kalıplaşmış iki serzenişi artık silip atmak gerektiğini düşünüp durdum. Birincisi; “Bizim mahalle siyaseti çok sever ama sanata gelince biraz mesafelidir.” İkincisi; “ Bizim dünyamızda sanat geri plana itiliyor.” Siyasi tartışmalarla sabahlarız ama bir sergi salonunda, bir tablonun ya da hattın karşısında birkaç dakika tefekkür etmeye vaktimiz yoktur sanki. O “birazın” ne kadar olduğu ise ölçüsüzdür. Mahalleden kasıt ise malumun ilanıdır: “ İslami kesim

“Sosyal kefaret”: Dizilerde oynamasınlar

23 يناير 2026, الجمعة

Türkiye bir süredir ünlü isimlere yönelik uyuşturucu operasyonlarını konuşuyor. Şarkıcılar, film ve dizi oyuncuları, ekran yüzleri gözaltına alınıyor. Kiminin evinde “kullanımı yasak maddeler” bulunuyor, kiminin testleri pozitif çıkıyor, kimi de itiraf ediyor. Bir gazeteci olarak her sabah, bir ünlü grubuna yapılan uyuşturucu gözaltlarının nereye varacağını kestiremiyorum. Deyim yerindeyse, “çorap söküğü” gibi geliyor. Kamuoyu da bu haberleri, “magazin gündemi” seviyesinde okuyor. Oysa ortada, üçüncü

“Game over” nesli: Anne babalar suça iterken…

21 يناير 2026, الأربعاء

İstanbul Güngören’de, 17 yaşındaki Atlas Çağlayan , 15 yaşındaki bir başka çocuk tarafından öldürüldü. Sebep? “Yan bakma” değil elbette. İki çocuk. Biri hayatının baharında toprak altında, diğeri “katil” ve parmaklıklar ardında. Öncesi var. İki yıl önce 14 yaşındaki Ahmet Minguzzi de benzeri bir akran cinayetiyle hayattan koparıldı. Öyle görünüyor ki, “sonrası” da olacak. Çünkü, koca bir toplum olarak, “ Nereye gidiyoruz? ” sorusunun etrafında dönüp dolanmanın ötesine geçemiyoruz. Üstelik, çocuk

Bir sabah: Anlam seyrekleşirken bir istisna…

18 يناير 2026, الأحد

Geçenlerde Türkiye Yazarlar Birliği (TYB) ödüllerini incelerken bir kategoride duraksadım. “Kamu Yayıncılığı” ödülü, Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı’nın (YTB) himaye ettiği iki dergiye; ‘ Telve’ ve ‘Bağlar ’a verilmişti. Adlarını daha önce duymuş muydunuz? İtiraf edeyim, ben de pek çoğunuz gibi bu dergileri tanımıyor, okumuyordum. Birkaç sayıdır gazeteye geliyorlar, fırsat buldukça okuyorum. Ödül iki dergiye gitti ancak YTB’nin dergi ailesinde bir de ‘ Her Boydan ’ var. Bu matbu

Sekizinci Cephe, Beşinci Kol: Ya kırılırız ya da kırıp geçeriz!

16 يناير 2026, الجمعة

Altay Cem Meriç’in son videoları, sosyal medyadaki operasyon hesaplarını tek tek düşürmesi ve bu ifşaların gördüğü ilgi bizi bu aşamadan bir sonuca götürmeli. Durup izlemek ve alkışlamanın ötesine geçilmeli. Ortaya çıkan “enerji” bir tavra, bir şuura ve organize olma biçimine dönüşmeli. Çünkü karşımızda artık bireysel yalanlar yok. Karşımızda yalanı sistematikleştirmiş, manipülasyonu iş modeline çevirmiş, algıyı çatışma alanı olarak gören bir düzenek var. *** İSRAİL DOKTRİNİ: “SEKİZİNCİ CEPHE”